Historie van folkmuziek

Wat is folkmuziek?

Folk is in feite gewoon volksmuziek. De traditionele muziek van een land zelf. Echter wordt met folk, op zijn Engels, meestal verwezen naar Angelsaksische, Keltische, Germaanse en Amerikaanse volksmuziek (zoals singer-songwriter en country) en mengvormen met deze stromingen, zoals bluegrass. Deze laatste is een muziekstroming met veel invloeden uit de country. Er worden echter vooral traditionele instrumenten zoals de banjo, de viool en de mandoline gebruikt.

Bekendheid van folk

Grote namen in de folk die traditionele Keltische muziek met andere stijlen vermengen en een nieuw jasje geven zijn bijvoorbeeld Loreena Mc Kenneth (Canada) en Enya (Ierland). Ook mainstream artiesten bemoeien zich van tijd tot met folk. Denk aan de typische vioolriedels in Ed Sheeran’s cover Galway Girl. In Nederland kwam onder jonge mensen een subcultuur in opkomst, de folkscene, die zich afspeelt rond folkbals en festivals.

De historie van folk

Lang geleden werd muziek alleen gebruikt bij rituelen, op begrafenissen of religieuze bijeenkomsten. Maar al vanaf de vroege Middeleeuwen werd muziek volop ingezet om van te genieten. Het klootjesvolk feestte graag op de rauwe geluiden van draaidier en doedelzak, maar de edelen lieten zich liever vermaken door minstrelen, die van hof tot hof trokken en instrumenten bespeelden als harp, fluit en luit.

Folk of klassiek?

Sinds de opkomst van de elitaire klassieke muziek rond 1600 werd volksmuziek als iets voor gewone, arme mensen gezien. Volksliederen zijn immers muzikaal gezien veel simpeler dan klassieke stukken. Het duurde nog tot halverwege de 18e eeuw tot volksmuziek weer aan algemene populariteit won.

Een ander verschil tussen klassieke -en middeleeuwse muziek is dat deze laatste van generatie op generatie werd overgedragen en de componist meestal niet bekend was. Daarom wordt opnieuw uitgevoerde middeleeuwse muziek nog steeds onder de folk gerekend.

Historie van folkmuziek
Rate this post

Geef een reactie